„Не помишљајте да ћете постати Масон кроз учење које се најчешће назива кроз време или кроз упознавање с нашим обичајима. Масонерија има историју, литературу, филозофију. Њене алегорије и обичаји научиће вас много, али много тога треба тражити и на другим местима. Ток учења који сада тече, пун и широк, мора се пратити до извора потока који испуњавају далеку прошлост, а тамо ћете наћи порекло значења Масонерије.
Неколико непотпуних поука из архитектуре, неколико опште прихваћених максима о моралу, неколико небитних обичаја чије је стварно значење непознато или је погрешно схваћено, не може више да задовољи истинског истраживача за масонском истином. Нека се онај који је задовољан тиме више не пење уз брдо.
А онај који жели да разуме хармонију и лепоту пропорција Слободне Масонерије, мора да чита, изучава, размишља, преиспитује и разликује. Прави Масон је вредни трагач за знањем; и он зна да књиге и антички симболи Масонерије представљају бродове који нам долазе натоварени интелектуалним богатством Прошлости; и да у товару великих бродова има много тога што баца светлост на историју Масонерије и то потврђује њену тежњу да буде доброчинитељ човечанства, јер је настала у колевци нашег рода.
Знање је изворно и истинско људско богатство; јер, оно је Светлост, као што је Незнање Мрак. Оно је развој људске душе и остваривање развоја људске душе која, на рођењу човека, не познаје ништа и стога се, на одређен начин, може речи да јесте ништа. Она је тек семе које у себи има моћ да расте, да спознаје и да се са спознајом развија, као семе из изданка у биљку и дрво. Не смемо да се задржимо на простој чињеници да са учењем човек надвладава човека, с којим човек надвладава и звери; да се са учењем човек уздиже ка небу и да с њиме изазива његове реакције, где са телом он не може да приђе… и ничим сличним.
Учити, стицати знање, постати мудар, потреба је сваке узвишене душе; предавати то знање, ширити га, делити ту мудрост с другима, прави је импулс узвишене, племените природе и највреднији је рад човеков, а не примитивно затворити то богатство и ставити стражара на врата да отера сваког жедног…“
Бр. Алберт Пајк